غزل صفحه بیست و پنجم کتاب اولم

آری چه بی نظیر و فریبا کشیده ای
قامت بلند، دلبرِ ما را کشیده ای

چشمانِ او سیاه و دلش پر ز شورِ عشق
او را چگونه این همه زیبا کشیده ای؟

با خلقتِ تو گفتنِ احسنت هم کم است!
وقتی جنان به صفحه‌ی دنیا کشیده ای

موجی که داده ای تو به موی نگارِ من،
صدها هزار جلوه ز دریا کشیده ای

کردی به پا قیامتِ دیگر خدای من!
اصلا مَلَک! فراتر از این‌ها کشیده ای

محمدجواد بوستانی
از کتاب یلداتر از یلدا مجموعه غزل بهار 1398